Tegoroczna kolacja wigilijna w naszym internacie była wydarzeniem wyjątkowym i głęboko poruszającym. Odbyła się w szczególnych okolicznościach, które nadały temu spotkaniu niezwykle refleksyjny charakter. Tego samego dnia społeczność internatu pożegnała na zawsze koleżankę, wychowawczynię – śp. Annę Sobotkę. Jej odejście stało się dla mieszkańców i wychowawców internatu momentem refleksji oraz wyrazem wdzięczności za lata pracy.
Wieczór wigilijny zgromadził przy wspólnym stole wychowanków, wychowawców oraz zaproszonych gości. Swoją obecnością zaszczycili nas ksiądz proboszcz z sąsiadującej z internatem parafii, Pani Dyrektor, a także byli wychowankowie, którzy mimo upływu lat wciąż wracają do miejsca, które było dla nich domem. Ich obecność była pięknym znakiem więzi, jakie tworzą się w murach internatu i trwają na długo po jego opuszczeniu.
W ciszy, skupieniu i wzajemnej bliskości łamaliśmy się opłatkiem, składając sobie życzenia płynące prosto z serca. W czasie wieczerzy wspominano Anię – wychowawczynię zaangażowaną w pracę z młodzieżą, której postawa i oddanie pozostaną na długo w pamięci społeczności internatu.
Choć ten wigilijny wieczór był naznaczony smutkiem, stał się jednocześnie czasem jedności, wzajemnego wsparcia i nadziei. Pokazał, jak ważne jest bycie razem – szczególnie w trudnych i poruszających momentach. W atmosferze Bożego Narodzenia odnaleźliśmy siłę, by trwać we wspólnocie, pamiętać i nieść dobro dalej.
